Chiny szykują się na kryzys energetyczny. Nowa strategia Pekinu

W efekcie kraj nie tylko zwiększył swoje rezerwy ropy, ale równolegle inwestował w energię odnawialną – wodną, słoneczną i wiatrową. To właśnie te działania doprowadziły do stopniowego spadku zapotrzebowania na tradycyjne paliwa, takie jak benzyna czy olej napędowy.

Jednym z kluczowych elementów tej strategii jest zmiana struktury zużycia energii. Jeszcze dekadę temu Chiny były największym rynkiem samochodów spalinowych, dziś dominują w sektorze pojazdów elektrycznych. To fundamentalna zmiana, która realnie ogranicza uzależnienie kraju od importu ropy naftowej.

Równolegle Pekin rozwija technologie pozwalające zastępować ropę innymi surowcami. Coraz większą rolę odgrywa węgiel, wykorzystywany do produkcji chemikaliów przemysłowych, takich jak metanol czy amoniak. Co istotne, rozwiązania te mają historyczne korzenie – były stosowane już w Europie w czasie II wojny światowej jako alternatywa dla ropy.

Za sukcesem chińskiej transformacji stoi konsekwentna polityka państwowa. Władze od lat traktują przemysł jako kluczowy element bezpieczeństwa narodowego. Jak zauważył Heiwai Tang, „widzieliśmy więcej odgórnej polityki przemysłowej, więcej wytycznych ze strony władz centralnych w sprawie rozwoju niektórych strategicznych sektorów”.

Celem tych działań jest uniezależnienie się od wpływów zewnętrznych i uniknięcie sytuacji, w której kluczowe sektory gospodarki znalazłyby się pod kontrolą innych państw. To podejście wzmacnia globalną pozycję Chin w łańcuchach dostaw i daje im większą odporność na kryzysy.

Obecne napięcia geopolityczne, w tym konflikty na Bliskim Wschodzie i zakłócenia w dostawach surowców, tylko przyspieszają ten proces. Chiny już dziś produkują jedną trzecią światowych nawozów azotowych, przy czym aż 80 proc. z nich powstaje z wykorzystaniem węgla, a nie ropy. Dzięki temu wzrost cen surowców na rynkach międzynarodowych nie przekłada się bezpośrednio na ich gospodarkę.

Eksperci zwracają uwagę, że Pekin traktuje obecne wydarzenia jako impuls do dalszego uniezależniania się. Jak oceniła Johanna Krebs: 

W praktyce oznacza to, że Chiny nie tylko reagują na kryzysy, ale aktywnie przygotowują się na przyszłe globalne turbulencje, budując system odporny na zewnętrzne wstrząsy.