Alkoholizm wśród księży. Ekspert wyjaśnia, kiedy picie staje się chorobą

Najważniejsze jest jednak zrozumienie, że ksiądz – podobnie jak każdy człowiek – może zmagać się z kryzysem i potrzebować pomocy, a milczenie tylko pogłębia trudności.

Zdaniem ks. Krzysztofa Raja kluczowe jest odróżnienie picia ryzykownego od uzależnienia. Jak tłumaczy: „najważniejszym kryterium jest to, że człowiek pije, bo musi”. To moment, w którym organizm zaczyna domagać się alkoholu, a jego brak wywołuje objawy odstawienia.

Warto zwrócić uwagę, że problem zaczyna się znacznie wcześniej. „Jeżeli u kogoś pojawiła się myśl, że pije za dużo alkoholu (...) to już jest moment, kiedy powinien umówić się z terapeutą” – podkreśla duchowny.
Niepokojącym sygnałem jest także sięganie po alkohol jako sposób radzenia sobie z emocjami, stresem czy lękiem. Co istotne, alkoholizm to choroba przewlekła – nie da się jej całkowicie wyleczyć, ale można żyć w trzeźwości i utrzymywać stan remisji.

Życie kapłańskie niesie ze sobą szczególne wyzwania. Choć księża są otoczeni ludźmi, często pozostają samotni w swoich problemach. Ks. Raj przyznaje wprost:

Presja społeczna i oczekiwania wiernych sprawiają, że przyznanie się do uzależnienia bywa dla kapłana wyjątkowo trudne, a mechanizm zaprzeczania działa tak samo jak u osób świeckich.

Z czasem jednak problem staje się widoczny – pojawia się wycofanie, zaniedbywanie obowiązków czy trudności w relacjach. W takich sytuacjach niezwykle ważna jest reakcja otoczenia. Jak zaznacza ekspert: rozmowa powinna odbywać się „nie w duchu krytyki, tylko w duchu troski”.

Jeśli jednak sytuacja się nie poprawia, możliwe jest podjęcie bardziej stanowczych kroków, włącznie ze zgłoszeniem sprawy przełożonym kościelnym.

W Polsce funkcjonują specjalistyczne ośrodki, takie jak Diecezjalny Ośrodek Duszpasterstwa Trzeźwości w Kowalewie, które oferują pomoc duchownym zmagającym się z uzależnieniem. Terapia trwa zazwyczaj od sześciu do ośmiu tygodni i obejmuje spotkania indywidualne oraz grupowe. 

Kluczową rolę odgrywa wspólnota – możliwość rozmowy z innymi księżmi, którzy przechodzą podobne doświadczenia, a także kontakt z tymi, którzy od lat utrzymują trzeźwość.

Jak podkreśla ks. Raj, choroba alkoholowa ma charakter nawrotowy, dlatego proces zdrowienia wymaga stałej pracy nad sobą. Jednocześnie wiara może być ogromnym wsparciem.

Nie można jednak zastępować terapii samą modlitwą. „Jeśli jesteśmy chorzy, to nie poprzestajemy na modlitwie, ale idziemy do lekarza” – przypomina duchowny, podkreślając, że odpowiedzialność za zdrowie wymaga konkretnych działań.