Tarczyński zaatakował imigranta w Rzymie. Krzyczał: to nie Afryka – reakcje

Reakcja komentatorów — z obu stron sceny politycznej — była natychmiastowa i druzgocąca.

Holenderski youtuber van den Heuvel regularnie tworzy materiały z miejsc, które jego zdaniem są niebezpieczne. Tym razem zabrał ze sobą polskiego polityka, którego nazwał „prawdziwą legendą". Tarczyński nie krył, że przyjazd do Rzymu był zaplanowany.

Obaj mężczyźni zapowiadali widzom Rzym, jakiego nie ma w przewodnikach, a Tarczyński sugerował, że Angela Merkel zniszczyła Europę i wzywał do wsparcia w walce z imigracją. Kiedy część handlujących imigrantów poprosiła o nienagrywanie, Tarczyński podszedł do jednego z mężczyzn i krzyknął mu prosto w twarz:

Gdy jeden z imigrantów lekko dotknął europosła za ramię, ten natychmiast odpowiedział agresywnie: „Proszę mnie nie dotykać."

Nagranie wywołało lawinę komentarzy, która przelała się przez media społecznościowe i portale informacyjne. Anna-Maria Żukowska z Lewicy zapytała krótko i bez owijania w bawełnę: „Zdrowy?". Publicystka Katarzyna Monika Sadło określiła Tarczyńskiego dosadnie: „Co to jest za żul".

Redaktor naczelny goniec.pl Janusz Schwertner napisał: „Bohater naszych czasów. Koszmarny koleś." Adam Nieroda, były radny z Gdańska i wiceszef tamtejszej Koalicji Obywatelskiej, podsumował sytuację trzema słowami: „Zło w czystej postaci". To, co wyróżnia tę falę krytyki od poprzednich kontrowersjach wokół Tarczyńskiego, to fakt, że głosy potępiające jego zachowanie popłynęły nie tylko z lewicy i centrum, ale i z prawej strony sceny politycznej.

Najbardziej wymowny komentarz wyszedł spod pióra historyka Stanisława Żerki, który nie ukrywa prawicowych sympatii. „Pamiętacie, że Jaro zrobił tego typa głównym mówcą konwencji wyborczej PiS w 2023 roku? Umocnił mnie prezes w decyzji, by nie głosować na tę partię" — napisał wprost na platformie X.

To zdanie mówi więcej o wizerunkowych kosztach, jakie PiS płaci za Tarczyńskiego, niż jakakolwiek analiza. Europoseł nie po raz pierwszy wywołuje falę negatywnych reakcji — wcześniej głośno było o jego niedopuszczeniu do Wielkiej Brytanii. Tym razem jednak skala i charakter krytyki są inne — kiedy prawicowi intelektualiści i historycy publicznie przyznają, że właśnie takie zachowania odciągnęły ich od głosowania na Prawo i Sprawiedliwość, staje się jasne, że wizerunek europosła jest dla partii obciążeniem, nie atutem.