Tusk o Grenlandii i NATO. Europa stawia granice USA

Szef polskiego rządu podkreślił, że solidarność europejska oraz poszanowanie integralności terytorialnej państw są fundamentem stabilności na kontynencie i nie mogą być przedmiotem politycznych targów ani geopolitycznych eksperymentów.

Jednym z najmocniejszych akcentów wystąpienia premiera była kwestia relacji wewnątrz NATO. Donald Tusk jasno zaznaczył, że żaden członek Paktu Północnoatlantyckiego nie ma prawa grozić innemu ani podejmować wobec niego agresywnych działań.

Jego zdaniem taka sytuacja oznaczałaby faktyczne podważenie sensu istnienia sojuszu. NATO, aby zachować wiarygodność, musi opierać się na wzajemnym zaufaniu i jednoznacznych gwarancjach bezpieczeństwa.

Choć formalnie temat Grenlandii nie znalazł się w agendzie paryskiego spotkania, premier przyznał, że sprawa ta wywołała ogromne emocje w całej Europie. W kontekście ostatnich wypowiedzi prezydenta USA Donalda Trumpa, dotyczących strategicznego znaczenia wyspy, kwestia ta przestała być traktowana jako polityczna fantazja, a zaczęła być analizowana jako realny problem bezpieczeństwa międzynarodowego.

Donald Tusk wyraźnie podkreślił, że Dania – jako państwo europejskie i członek NATO – może liczyć na solidarność całej Europy. To sygnał, że Unia Europejska nie zamierza biernie przyglądać się próbom redefiniowania granic czy sfer wpływów.

Jednocześnie premier zaznaczył, że Europa nie może pozwolić sobie na osłabienie relacji ze Stanami Zjednoczonymi. Polska – jak zauważył – jest jednym z najlepszych przykładów państwa, które potrafi łączyć silne zakorzenienie w strukturach europejskich z dbałością o strategiczne partnerstwo z Waszyngtonem.

Jakiekolwiek próby podważania istoty NATO nie spotkają się z akceptacją żadnego europejskiego kraju – podkreślił Tusk, dodając, że ten przekaz powinien być w pełni czytelny również po drugiej stronie Atlantyku.

W tym samym czasie prezydent USA Donald Trump w wywiadzie dla „The Atlantic” odniósł się do spekulacji dotyczących Grenlandii, wskazując na jej znaczenie dla obronności Stanów Zjednoczonych. Argumentował, że obecność chińskich i rosyjskich jednostek w regionie Arktyki zmienia strategiczny obraz świata.