Spór w Polsce 2050. Hennig-Kloska komentuje swoją pozycję

Jej wypowiedź była odpowiedzią na oświadczenie liderki Polska 2050, Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz, która zapowiedziała cofnięcie partyjnych rekomendacji dla ministrów opuszczających ugrupowanie.

W ubiegłym tygodniu Paulina Hennig-Kloska wraz z grupą parlamentarzystów ogłosiła odejście z Polski 2050 i powołanie nowego klubu parlamentarnego – Centrum. Do inicjatywy przystąpiło 15 posłów, trzech senatorów oraz jeden eurodeputowany, co wyraźnie zmieniło układ sił w parlamencie.

Po tej decyzji Pełczyńska-Nałęcz stwierdziła publicznie, że osoby opuszczające partię nie są już ministrami rekomendowanymi przez ugrupowanie. Hennig-Kloska odpowiedziała jednak bezpośrednio: jej mandat ministerialny nie wynika z partyjnych rekomendacji, lecz z decyzji rządu i premiera.

Dopytywana o rozmowy z Donaldem Tuskiem, ministra przyznała, że doszło do krótkiej wymiany zdań, jednak temat wymaga spokojnej, osobnej rozmowy. Jednocześnie podkreśliła, że resort klimatu funkcjonuje normalnie, a bieżące prace i projekty są realizowane zgodnie z planem.

– Nic się w ministerstwie nie zmienia – zapewniła, wskazując, że powołanie klubu Centrum nie oznacza destabilizacji działań rządu. Nowe ugrupowanie zadeklarowało dalszą współpracę w ramach koalicji rządzącej.

Obecna sytuacja jest efektem narastających napięć wewnątrz Polski 2050, które ujawniły się po unieważnionej drugiej turze wyborów na przewodniczącego partii. O przywództwo rywalizowały Hennig-Kloska oraz Pełczyńska-Nałęcz, a w tle pozostawała pozycja dotychczasowego lidera, Szymona Hołowni.

W partii wykształciły się trzy frakcje, a spory dotyczyły m.in. obsady stanowisk w Radzie Krajowej oraz kierownictwa klubu parlamentarnego. Sobotnia Rada Krajowa zdecydowała o czasowym „zamrożeniu” konfliktu do Zjazdu Krajowego zaplanowanego na 21 marca, co część działaczy odebrała jako próbę ograniczenia debaty wewnętrznej.

Nowy klub parlamentarny zapowiada samodzielność i aktywną rolę w koalicji. Dla Pauliny Hennig-Kloski kluczowe jest jedno: stabilność resortu i kontynuacja polityki klimatycznej, niezależnie od wewnętrznych sporów partyjnych.

Obecna deklaracja jasno pokazuje, że zmiany polityczne nie muszą oznaczać zmian personalnych w rządzie, a przyszłość resortu klimatu ma pozostać oderwana od partyjnych konfliktów.