14 ofiar na drogach i 17 utonięć. Czarny weekend wakacji

Tylko że nikt nie ogłosił żałoby, bo te śmierci nie wydarzyły się naraz, w jednym miejscu, lecz po cichu, kropla po kropli, w całym kraju. A może właśnie takie rozwiązanie wstrzasnęłoby opinią publiczna w kraju i dał impuls do rewizji zachowań wielu osób, zarówno na drogach, jak i nad wodą?

Zacznijmy od dróg, bo tam tragedia rozgrywała się od pierwszych godzin weekendu. Zsumujmy trzy dni, by zobaczyć pełny obraz. W piątek doszło do 114 wypadków, w których zginęły 3 osoby, a 129 zostało rannych. Sobota przyniosła 82 wypadki, 4 zabitych i 102 rannych. Niedziela to 60 wypadków, 7 ofiar śmiertelnych i 86 rannych.

Zbierzmy to razem, bo suma poraża. Przez trzy dni weekendu na polskich drogach doszło do 256 wypadków. Zginęło w nich 14 osób, a 317 zostało rannych. Ale najbardziej wstrząsająca jest inna liczba. Przez te trzy dni policja zatrzymała aż 883 nietrzeźwych kierowców. Prawie dziewięciuset ludzi, którzy wsiedli za kierownicę pijani, mając pełną świadomość, że ryzykują życie swoje i cudze.

To nie jest margines, to armia, która każdego weekendu wyjeżdża na drogi jak żywe pociski. Szczególnie ponura jest niedziela, bo to wtedy zginęło najwięcej, czyli 7 osób, czyli połowa wszystkich drogowych ofiar weekendu w jeden dzień. Dzień powrotów, zmęczenia i upału okazał się najczarniejszy.

A potem była woda, i to ona dopełniła tej tragicznej arytmetyki. W samą niedzielę nad polskimi akwenami utonęło 17 osób. To, jak podała policja, najwyższy jednodniowy bilans od początku roku. W skali całego czerwca nad wodą zginęło już 55 osób, co oznacza, że niemal co trzecia czerwcowa ofiara utonęła w ciągu tej jednej, upalnej doby.

Przyczyna tej kumulacji jest boleśnie prosta. Rekordowy upał, w niedzielę termometry w Toruniu pokazały ponad 40 stopni, wygnał nad wodę prawdziwe tłumy. A rozgrzane ciało w zderzeniu z chłodną wodą, alkohol, brawura i kąpiel w miejscach niestrzeżonych to gotowy przepis na nieszczęście. Policja apelowała, że woda to żywioł, a chwila nieuwagi potrafi zakończyć się tragedią. Niestety, w niedzielę ten apel okazał się spóźniony dla siedemnastu osób.

A teraz zsumujmy to, co rozproszone, w jedną liczbę, bo dopiero wtedy widać prawdziwą skalę. W samą niedzielę na drogach zginęło 7 osób, a nad wodą 17. To 24 ofiary w ciągu jednej doby. Jeśli zaś dodać do siebie wszystkie 14 drogowych ofiar całego weekendu i 17 niedzielnych utonięć, dochodzimy do co najmniej 31 osób, które przez ten jeden weekend straciły życie na drogach i nad wodą.

Trzydzieści jeden istnień. To tyle, ile mieści się w niedużym samolocie pasażerskim. I gdyby taka maszyna spadła, mówilibyśmy o narodowej tragedii, o dniach żałoby, o komisjach badających przyczyny. A jednak te trzydzieści jeden śmierci przeszło niemal niezauważone, bo rozłożyło się na pojedyncze wypadki w różnych zakątkach kraju.

Tyle że dla rodzin tych ludzi nie ma żadnej różnicy, czy bliski zginął w spektakularnej katastrofie, czy w cichym wypadku na lokalnej drodze albo w kąpieli, z której nie wrócił. Strata jest dokładnie taka sama.

Na koniec rzecz najważniejsza, bo w tej ponurej statystyce kryje się przesłanie, które może uratować życie. Niemal żadna z tych śmierci nie była wyrokiem losu. Ponad 90 procent wypadków drogowych wynika z błędu człowieka, a nie z awarii czy pecha. Niemal każdemu utonięciu również dało się zapobiec.

Wystarczyło tak niewiele. Nie wsiadać za kierownicę po alkoholu, bo 883 zatrzymanych w jeden weekend to liczba, która krzyczy. Zdjąć nogę z gazu, zachować odstęp, odpocząć przed dalszą drogą. Nad wodą zaś nie wchodzić do niej po alkoholu, nie skakać rozgrzanym ciałem do zimnej toni, pływać tam, gdzie czuwa ratownik, i nie spuszczać dzieci z oczu nawet na moment. To są zasady banalnie proste, a mimo to co roku ignorowane, i co roku płacimy za to najwyższą możliwą cenę.

Lato dopiero się zaczęło, a przed nami lipiec i sierpień, czyli statystycznie najtragiczniejsze tygodnie w całym kalendarzu. Jeśli ten pierwszy weekend ma być przestrogą, to niech zabrzmi jasno. Każdy z nas chce doczekać końca wakacji w komplecie, z całą rodziną. A to, czy tak się stanie, zależy w ogromnej mierze od jednej rzeczy, czyli od naszej własnej rozwagi. Bo na drodze i nad wodą nie ma wakacji od myślenia.