Atak USA na Iran przy cieśninie Ormuz – eksplozje i zestrzelone drony

Równolegle trwają negocjacje pokojowe, które Donald Trump ocenia ze zniecierpliwieniem.

Szczegóły środowej operacji są skąpe — Amerykańskie Dowództwo Centralne nie potwierdziło oficjalnie żadnych nowych działań. Anonimowe źródło w administracji USA przekazało Reuterowi, że ataki wymierzono w obiekt wojskowy stwarzający zagrożenie dla sił amerykańskich i żeglugi handlowej na Cieśninie Ormuz.

Wojsko USA miało też przechwycić i zestrzelić wiele irańskich dronów, które stanowiły podobne zagrożenie. Irańskie media doniosły, że w nocy ze środy na czwartek w okolicach portowego miasta Bandar Abbas słychać było trzy wybuchy, a tamtejsze systemy obrony powietrznej zostały uruchomione.

Bandar Abbas leży bezpośrednio nad cieśniną Ormuz — jednym z najważniejszych szlaków transportu ropy naftowej na świecie, przez który przepływa blisko jedna piąta globalnych dostaw tego surowca.

Środowa operacja to nie pierwsza w tym tygodniu. W poniedziałek Dowództwo Centralne oficjalnie potwierdziło przeprowadzenie uderzeń w Iranie, określając je jako działania „w samoobronie".

Celem były irańskie stanowiska wyrzutni rakiet oraz stawiacze min — elementy infrastruktury, które bezpośrednio zagrażają swobodzie żeglugi przez cieśninę Ormuz. Seria dwóch ataków w ciągu kilku dni sugeruje, że napięcie w regionie nie tylko nie spada, ale wręcz eskaluje — mimo trwających równolegle rozmów dyplomatycznych między Waszyngtonem a Teheranem.

Na posiedzeniu gabinetu w środę Donald Trump skomentował postęp negocjacji z Iranem w charakterystyczny dla siebie sposób — bez dyplomatycznych owijań w bawełnę.

Dodał przy tym:

To język, który jasno sygnalizuje, że ataki militarne i rozmowy dyplomatyczne toczą się równolegle i wzajemnie na siebie wpływają. W miniony weekend Trump mówił, że Stany Zjednoczone są bliskie pokojowego porozumienia z Iranem — kilka dni później ton wyraźnie się zaostrzył, a prezydent zasugerował, że nie spieszy mu się z finalizowaniem umowy. Dwa ataki w ciągu tygodnia i otwarta groźba „dokończenia roboty" to sygnały, że dyplomacja jest prowadzona pod presją militarną.