Limity badań NFZ uderzą w SOR-y? Szpitale alarmują – kolejki na tomograf i rezonans

Obawy są konkretne – pacjenci, którzy nie zmieszczą się w limitach badań ambulatoryjnych, będą szukać pomocy tam, gdzie dostęp do diagnostyki jest najszybszy, czyli na SOR-ach. To może oznaczać większe kolejki, chaos organizacyjny i dodatkowe koszty dla placówek.

Dyrektorka Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Olsztynie Irena Kierzkowska nie ma wątpliwości, że skutki będą odczuwalne bardzo szybko. Jak wskazała:

Powód jest prosty – chorzy będą szukać miejsca, gdzie wykonają badania bez wielotygodniowego oczekiwania.

Już teraz problem jest widoczny. W ubiegłym roku do olsztyńskiego SOR trafiło 16 tys. pacjentów, którzy powinni być leczeni w poradniach lub u lekarzy rodzinnych. Brak dostępu do specjalistów powoduje, że SOR staje się dla wielu jedyną drogą do diagnostyki.

Podobne obserwacje ma dyrektorka Specjalistyczny Szpital im. Świętego Łukasza w Końskich Anna Gil. Jak podkreśliła, „pacjentów zgłaszających się, żeby zrobić szybko tomograf albo rezonans, będzie coraz więcej”.

Jej zdaniem, jeśli trend się utrzyma, oddziały ratunkowe będą „pękały w szwach”.

Wzrost liczby pacjentów oznacza także większe obciążenie finansowe dla szpitali. SOR-y rozliczane są ryczałtowo, co w praktyce nie pokrywa kosztów rosnącej liczby badań.

Dodatkowym problemem jest przeciążenie personelu. Koordynator oddziału okulistycznego w Olsztynie dr Janusz Pieczyński przyznał, że „weekendowe dyżury są najcięższe fizycznie i psychicznie”.

Lekarze przyjmują dziesiątki pacjentów, często w sprawach, które nie powinny trafiać na oddział ratunkowy.

Przedstawiciele Narodowy Fundusz Zdrowia podchodzą do sytuacji spokojniej. Szef warmińsko-mazurskiego oddziału Andrzej Zakrzewski podkreślił, że „trzeba pamiętać, że na badanie tomografem i rezonansem trzeba mieć wskazanie”. W jego ocenie obawy mogą być przedwczesne.

Jednak dyrektorzy szpitali patrzą na sprawę inaczej. Ograniczenie finansowania badań ponad limit – do 50 proc. wartości dla tomografii i rezonansu – oznacza realne wydłużenie kolejek. To z kolei może wydłużyć hospitalizację pacjentów i podnieść koszty leczenia, zamiast je obniżyć.

Jak zauważyła Irena Kierzkowska, brak szybkiej diagnostyki utrudnia podejmowanie decyzji medycznych.

W jej ocenie najdroższa diagnostyka odbywa się właśnie w szpitalu, co może oznaczać, że system zamiast oszczędzać, zacznie tracić.