Rzeź wołyńska. Muzeum w Chełmie poszukuje pamiątek i relacji

Dyrektorka muzeum, Natalia Jędruszczak, podkreśla znaczenie takich materiałów:

Jak dodaje, nawet pojedynczy przedmiot potrafi uruchomić wspomnienia i pomóc w odbudowie rodzinnej historii:

Muzeum dopiero powstaje, ale już gromadzi pierwsze eksponaty. Trafiają tam dokumenty, obrazy oraz relacje świadków. Jednym z przykładów jest obrazek religijny przywieziony z Wołynia przez rodzinę uciekającą przed przemocą. Takie artefakty niosą w sobie nie tylko wartość materialną, ale przede wszystkim emocjonalną i historyczną.

Do zbiorów przekazano także portrety Ludwiki i Władysława Ornatowskich, związanych przed wojną z Chełmem. Ich los odzwierciedla dramat tamtych wydarzeń – ona została zamordowana, on zesłany. Muzeum chce nie tylko gromadzić przedmioty, ale również budować wokół nich opowieść o życiu na Wołyniu przed wojną i o tragedii, która je przerwała.

Placówka powstaje jako oddział Muzeum Wojska Polskiego i ma zostać otwarta w przyszłym roku. Planowana jest stała wystawa, a także ekspozycje czasowe oraz publikacje naukowe. Celem jest stworzenie miejsca, które nie tylko dokumentuje historię, ale także ją tłumaczy i przybliża kolejnym pokoleniom.

Jak podkreśla Natalia Jędruszczak, muzeum oferuje różne formy współpracy z darczyńcami. Jeśli ktoś nie chce przekazać oryginałów, możliwe jest wykonanie kopii lub skanów. 

Instytucja ma ambicję stać się jednym z najważniejszych ośrodków dokumentujących historię Wołynia.

Rzeź wołyńska pozostaje jednym z najtragiczniejszych wydarzeń II wojny światowej. W latach 1943–1945 na Kresach Wschodnich zamordowano dziesiątki tysięcy Polaków. Kulminacja przemocy nastąpiła w lipcu 1943 roku, gdy zaatakowano setki miejscowości. Skala tej tragedii sprawia, że pamięć o niej wciąż jest ważnym elementem historii i tożsamości.

Powstające muzeum w Chełmie ma być miejscem, które tę pamięć utrwali. Nie tylko poprzez eksponaty, ale także poprzez historie ludzi, którzy przeżyli lub stracili bliskich.